Sabat do Sagana

I ja wierzyłem, dopingowałem i choć racjonalnie tłumaczyłem sobie – chłopie i tak nic z tego nie będzie – to liczyłem. Liczyłem, że Orły polecą, ale jak miały to zrobić kiedy nawet się nie wzbiły. Tradycyjnie byłem optymistycznie nastawiony, ale czym, dlaczego? Nie wiem. Napompowaliśmy się dwoma dobrymi meczami z Portugalią, zapominając o falstarcie z Finlandią, tragedią z Armenią, wreszcie niewypałem z Macedonią, szwajcarskim IV-ligowcem i Albanią. Wygraliśmy kilka spotkań, ale wygrywali je i Janas i Engel, a zadanie, aby awansować mieli trudniejsze, bo walczyli ze światowym, a nie europejskim futbolem. W Austrii i Szwajcarii byliśmy najsłabszym zespołem, grającym bez pomysłu i liczącym na Boruca. Przynajmniej on się wypromował i podbił cenę. Jest więc i plus Euro.  

Nie dziwiłem się Beenhakkerowi kiedy powoływał piłkarzy na Euro, bo brał ludzi sprawdzonych, którym ufał. Bo czy Brożek, Wichniarek i reszta pokazali coś w sparingach. Nie. Dziwi brak szans dla Jelenia, Gancarczyka, może Głowackiego i Zieńczuka. Ale żadnej gwarancji nie było. Błędów Leo nie uniknął jednak potem, bo byliśmy źle przygotowani kondycyjnie, nie było formy. Bo nawet jak była dobra taktyka, to jak ja wykonać, kiedy nogi nie słuchają. Coś w tej kadrze pękło. Błaszczykowski, Kuszczak wyjechali, choć pierwszy twierdzi że był zdrów, a drugi, że to treningi Leo go załatwiły. Żurawski stwierdził, że pojechał z kontuzją, Krzynówkowi siadły płuca, Dudka i Lewandowski tylko rozbijali ataki, Łobodziński zniknął, a obrońcy… no cóż grali na spalonego i popełniali błędy.

Tradycyjnie jak poprzednikom także Loe zabrakło odwagi, aby zagrać dwoma napastnikami, aby wystawić lewego obrońcę, a nie sztukować, aby Roger zastąpił od początku Żurawskiego, aby Krzynówek siadł na ławce. Wymądrzać może się każdy więc się powymądrzałem. Ale prawda jest taka, że mamy słabych piłkarzy, a jeżeli w ogóle grających to w słabych klubach (Bąk, Wasilewski), a połowa gra na zmianę z siedzeniem na ławce (Lewandowski, Smolarek, Krzynówek, Golański). Teoretycznie najlepszy Roger wyceniony został na 4 miliony, ale Legia weźmie góra dwa. A taki Corluca 13 baniek z Man. City. To pokazuje jak nas cenią (z wyjątkiem Boruca) w Europie. Słabi piłkarze i szkoda kasy.
PS. Leo musi zostać, bo nudne są zmiany trenerów, niech zbuduje zespół na MŚ 2010 i wtedy go rozliczymy.

Sagan do Sabata

Z g… bata nie ukręcisz. Tak mówi pewne przysłowie. Przed rozpoczęciem mistrzostw pisałem, że nie wierzę, że nasi zawodnicy coś zwojują i niestety miałem rację. Nie mamy piłkarzy porównywalnej klasy do Niemców czy Chorwatów. I mecze grupowe dobitnie to pokazały, choć przyznam szczerze, że po porażce z Niemcami gdzieś zatliła się we mnie iskierka nadziei. To był nasz najlepszy mecz na mistrzostwach i wierzyłem, że skoro z faworytem grupy zagraliśmy nieźle, to jesteśmy w stanie wyprzedzić Chorwatów i Austriaków.

Kim możemy się chwalić w Europie? Artur Boruc – najwyższa klasa światowa. Dalej już nikim. Roger – no całkiem nieźle, ale nie mam zamiaru uderzać w wychwalny ton po dobrej połówce z Niemcami, bramce i dobrej grze w drugiej połowie z Austrią. Kto jeszcze nie zawiódł? Żewłakow, Dudka, Saganowski. Przeciętna drużyna jaką jest Polska myśląc o czymś więcej niż tylko udziale w mistrzostwach nie może mieć ani jednego zawodnika w składzie, który zawiódł.

Zgadzam się z naszym byłym wybitnym piłkarzem – Zbigniewem Bońkiem, że reprezentacja to wypadkowa całej piłki. U nas natomiast najpierw musimy poradzić sobie z korupcją, potem zacząć porządnie szkolić młodzież, budować boiska, stadiony, inwestować w futbol. Sezon w naszej lidze skończył się miesiąc temu, a my nadal nie wiemy kto do niej wchodzi, a kto spada. Jeszcze większy bałagan jest na niższych szczeblach. Jak cały dom jest brudny, a wypucowane jest tylko okno (nim w moim zamysle jest reprezentacja), to trudno kogoś okłamać, że jesteśmy pedantami

 Sabat&Sagan jednym głosem

Czy Polacy są w stanie pokonać Austriaków? Pewnie są, tyle, że kto ma to zrobić. Bez Błaszczykowskiego, Lewandowskiego, z dziurawą obroną, z niewykorzystanym Smolarkiem, zagubionym Krzynówkiem. A kadra jeszcze topnieje, choć Żurawski i Piszczek raczej nie mogli jej zbawić. Czy Beenhakker może wymyślić proch, który wieczorem wybuchnie? Same pytania, a sensownych odpowiedzi brakuje.

Austriacy to fizole, ale ponoć łatwo pękają, trzeba więc im wybić piłkę z głowy, nie odpuszczając na milimetr, walczyć i atakować. Ale czy jeden Roger poprowadzi naszą ofensywę? Dziś pytanie, odpowiedź jutro, chciałoby się rzec. Austrię trzeba doceniać, ale nie przeceniać, to zespół z końca setki na świecie i nie ma co porównywać tego spotkania z potyczkami o wszystko z Portugalią (2002), czy Niemcami (2006). I znów rodzi się pytanie: jak nie dziś, jak nie z Austrią, to kiedy i z kim? 

Przed meczem z Niemcami polscy kibice działali w myśl zasady “wiara czyni cuda”, bo na ten cud musieliśmy liczyć. Racjonalnych przesłanek brakowało. Ale dziś w Wiedniu nie trzeba podpierać się wyłącznie wiarą. Mamy zespół lepszy od gospodarzy, lepszych piłkarzy, lepszych kibiców. To Polacy są na Euro w wyniku walki na boisku, a nie w związku z organizowaniem mistrzostw. Austriaków bijemy regularnie od jakiegoś czasu i trzeba tę serię przedłużyć. Na wygraną czekają wszyscy z Leo na czele – Holender jest wielkim trenerem, ale na imprezie mistrzowskiej, prowadząc Holandię, Trynidad i Tobago i Polskę jeszcze nie wygrał. Czas to zmienić, bo nie chcemy się z Euro żegnać. I gdyby to był mecz eliminacyjny bylibyśmy spokojni. Ale nie jest. Więc… Polsko do boju.

Sagan do Sabata

Uff, za mną przygotowanie materiałów do specjalnej wkładki o zbliżających się mistrzostwach Europy, która ukaże się w nto przed rozpoczęciem imprezy. Pracy nie brakowało, więc blog zszedł trochę na dalszy plan. Im więcej znajdowałem informacji o rywalach, tym bardziej opadała moja nadzieja na dobry wynik podczas mistrzostw. Jeszcze do tego trzy nie najlepsze występy w sparingach (FC Schaffhausen, Macedonia i Albania), dywagacje o kadrze, kontuzje piłkarzy.

Co mnie trzyma jeszcze w nadziei? To, że Polacy na mistrzostwach będą “wypoczęci”. Poza Arturem Borucem reszta podstawowych piłkarzy nie miała w ostatnich miesiącach jakiejś morderczej dawki meczów. Smolarek – wiodło mu się różnie, raz ławka, raz grał w Santander, Krzynówek – głównie ławka, Lewandowski – w Szachtarze (patrz Smolarek), Żewłakow – grał dużo, ale po zakończeniou sezonu w lidze greckiej miał kilka tygodni odpoczynku, Żurawski – zaczął grać dopiero jak przyszedł do Grecji gdzie po lidze miał odpoczynek, Błaszczykowski – też się bardzo nie zmęczył wiosną bo leczył kontuzję.

Co jeszcze? To, że jesteśmy wyrównaną drużyną, bez gwiazd (no może Boruc). Podczas gdy za Chorwata Modricia (rocznik 1985) wielkie europejskie kluby oferują Dinamu Zagrzeb po 20 mln euro, rok temu Borussia Dortmund zapłaciła za Błaszczykowskiego (też rocznik 1985)  3,5 mln euro (dokładnie nie pamiętam, ale coś koło tego). Wiele razy się przekonaliśmy, że nie gwiazdy są ważne, ale drużyna. Jeden Cristiano Ronaldo jest więcej wart niż cała reprezentacja Polski, ale to nasza druzyna dała lekcję znakomitym Portugalczykom w październiku 2006 roku w Chorzowie.

I tak szukam powodów, by wzniecać w sobie gorączkę przed Euro, by wierzyć, że Polak potrafi itd. itp. Szczerze przyznam, że nie wierzę jednak, że coś zwojujemy. Kibic powinien wierzyć, ale ja nie wierzę. Beenhakker został już obwołany niemal bohaterem narodowym i oby nie musiał się przekonać, jak bolesny jest upadek z piedestału. Na razie dokonał tyle co Engel i Janas – awansował do turnieju finałowego. Tamci dwaj trenerzy wracali po mistrzostwach świata do Polski uznani niemal za wrogów. 

Impreza odbywa się w Austrii i Szwajcarii. Będę niezwykle szczęśliwy i posypię głowę popiołem za moje czarnowidztwa jeśli polscy piłkarze na tej imprezie zahaczą o piękną Szwajcarię. Oznaczać to będzie bowiem, że zajęli drugie miejsce w grupie i zagrają w ćwierćfinale w Bazylei.

Sabat do Sagana

Ja zmęczyłem się bardziej bo jeszcze nosiłem meble i choć czuje, że ręce opadają, to zachowuję uśmiech. Ale nie będę polemizował, pójdę dalej wytyczoną drogą… Kiedy idę na stadion, halę, siadam przed telewizorem to z wiarą. Z wiarą, która musi przenosić góry. Dla mnie kibicowanie to taka syzyfowa praca. Człowiek się natrudzi, a robota z miejsca nie ruszyła (patrz siatkarze w Estonii).
Wiara musi być, bo czy Pazdan i Zahorski mogą nastraszyć Ballacka i Klose, czy wygra to, że mamy wyrównany zespół? Owszem mamy tak jak Albania, Macedonia i Wyspy Owcze. A może to, że Beenhakker jest bohaterem. Jest bo takiego meczu jak z Portugalią kadra nie zagrała od lat.

Ale niestety moja wiara znów jest wystawiona na próbę. Analizuje i analizuje ten skład. Myślę o Brożku i Wichniarku, Majewskim i Iwańskim. I wiem. Wiem, że Leo popełni ten sam błąd co Janas i Engel. Oni założyli, że mecze otwarcia trzeba przetrwać, że można się skupić tylko na obronie. Stąd w kadrze Holendra roi sie od obrońców i piłkarzy defensywnych. Smolarek, Żurawski, Błaszczykowski, Krzynówek w czwórkę nie sprowadzą rywali do parteru. Nawet jeżeli są wypoczęci po trudnym sezonie, ale głównie dla ich klubowych kolegów. Znów będziemy blokować, zagęszczać, grać długą piłką. DLACZEGO? Tomasz Bandrowski powiedział mi w rozmowie: Niemców trzeba zaatakować, zakręcić im w głowach. Oni wiedzą, że Polacy po zwycięstwie z nimi mogą kończyć mistrzostwa i będą bohaterami. I tego się boją!

A potem zostanie Austria i Chorwacja. Tym drugim odpuszczamy, ogrywamy Austrię i masz Marcinie ćwierćfinał. Rezerwy grają z Chorwatami, więc znów jesteśmy wypoczęci. Koło się zamyka. Fajnie? Bardzo, nawet jeżeli nierealnie.